Van een leien dakje

Dat het dak een flinke klus zou zijn, dat vermoedden we al. Maar dat het zo’n grote langdurige klus zou worden, daar hadden we ons op verkeken. En nu nog zijn we nog niet ‘van het dak af’, zoals de titel van onze vorige BLOG. Hier een update over ons prachtige, bizar scheve dak. (*leestijd: drink een lekkere bak thee/koffie terwijl je het leest)

Op zoek naar een rechte lijn

Om verder te gaan waar ik in de laatste BLOG was gebleven, die zaterdag zouden we gaan beginnen met het plaatsen van de dakplaten. Deze platen zijn 18 cm dik en zorgen ervoor dat het dak wordt geïsoleerd met een nieuwbouwwaarde. Grote platen die al voor gezaagd zijn op maat en bovenaan in de juiste hoek. Deze platen maak je vast aan de dakbalken met lange schroeven en hangen onderin in beugels. Om deze platen te bevestigen, begin je met het monteren van de beugels op de juiste maat onderaan het dak. Laten we dat ‘klusje’ het voorproefje noemen op de andere uitdagende klussen die op ons pad kwamen…

Voordat we de pannen eraf haalden, zagen we al dat het dak scheef was. Tijdens het leeghalen van het dak, konden we nog beter zien hoe scheef het was en zagen we ook dat het dak op verschillende manieren vervormd was. Hoe uitdagend en frustrerend dit zou worden, hadden we toen nog niet zo door.

Totdat we dus de beugels gingen bevestigen. Letterlijk een halve dag zijn we bezig geweest om de beugels zo te bevestigen, dat we een relatief rechte lijn onderaan het dak zouden hebben. Nog een keer meten, vastmaken, bekijken, los schroeven, opnieuw meten, bevestigen enzovoort.

Het plaatsen van deze platen heeft 2 weken geduurd. Uiteindelijk hebben we aan één kant de platen bovenaan extra moeten inkorten, zo scheef is het dak. Maar…. nu hebben we een rechte lijn, dus wordt het bevestigen van de panlatten een eitje.

31.1, 31.3 nee, toch 31.4

Hahaha, think again. Uitdaging 2 was het plaatsen van de panlatten. De pannen die we hebben, zijn Monier OVH 206 zwart glazura. Prachtige pannen, maar niet zo variabel. We wisten wel dat een variabele pan handig zou zijn, maar doordat we graag eerder dan november de pannen wilden leggen, hebben we niet zo goed nagedacht over dat variabele. En dus ingestemd met die partij pannen die geannuleerd was.

Tip van ons: koop de een variabele pan. PUNT.

Again, het dak is zo scheef dat de afstand van de dakgoot tot de nok niet op elke plek even lang is. Hierdoor hebben we flink moeten rekenen en uitmeten en fantaseren hoe het eruit zou komen te zien als we de pannen op een krappe afstand legden. Of juist ruimer. Dit betekende ook dat we op sommige plekken pannen moesten gaan slijpen. Gelukkig niet aan de zichtzijde, maar toch. Ook nu waren we weer dagen bezig om die panlatten zo nauwkeurig mogelijk te bevestigen zodat de dakpannen zouden passen.

Geloof me, wij hebben nog nooit zulke bruine gezichten, armen, nekken en benen gehad dan na al die hete dagen op het dak panlatten bevestigen.

Stairway to heaven

Uiteindelijk was het zo ver. We konden de pannen gaan leggen! We huurden een pannenlift, monteerden dat ding op het dak en…. toen deed hij het niet. Zucht.

Snel een nieuwe motor gehaald en toen konden we na de lunch gaan beginnen. Arianne (Robb z’n moeder) legde de pannen in de lift. Robbin en Jan (Robb z’n vader) zorgden ervoor dat de stapels pannen op het dak kwamen en gaven de pannen aan mij zodat ik ze kon gaan leggen. We hebben eerst de achterkant gelegd. Onderaan het dak hadden we een hele rij pannen liggen zodat we die als leidraad konden gebruiken bij het leggen. Robbin zette streepjes op het dak, zodat ik kon uitmeten of het nog steeds recht lag en we niet ineens aan de andere kant van het dak te ver of te kort uitkwamen.

We zijn ongeveer 3 dagen aan de achterkant bezig geweest. Omdat de stapels over de nok heen moesten, was het best een klus. Gelukkig kwam Jelle (Robb z’n broer) ook helpen. Die wandelde over het dak alsof hij volleerd dakdekker is. Daardoor ging het lekker vlot. En mijn vader heeft ook een dag de pannenlift bemand. Zelfs Vieve hielp mee en drukte steeds op de knop van de lift.

Samen legden Jelle en Robbin ook meteen stapels aan de voorkant van het dak neer, zodat Robbin en ik samen de pannen zouden kunnen leggen en de lift terug kon.

De voorkant ging wat sneller, ondanks de warme dagen die we hadden. Vooral in de ochtend en de avond zijn we bezig geweest. En nog een voordeel, aan deze kant komen zonnepanelen. Die zorgen ervoor dat de pannen straks vastliggen op het dak waardoor we ze niet hoefden vast te spijkeren met krammen.

FF nokken nou

De nokpannen waren nog niet geleverd toen we begin augustus alle pannen erop hadden. Omdat er regen aan kwam, had Robbin een tijdelijke nep loodflap bevestigt, zodat de nok waterdicht zou zijn. En had hij de laatste 3 rijen bovenaan toch gelegd, waardoor we niet meer op het dak konden lopen. En over pannen lopen vonden we allebei toch wel een dingetje. Gelukkig was Bas (vriend) bereid om voor ons de nokpannen te leggen toen ze eenmaal eind augustus arriveerden. Hij staat vaker op een dak en Robbin gaf de nokpannen aan. Paar pannen eruit als trapje en gaan met die banaan.

Boeiend!

Uitdaging 4678 kwam in de vorm van de afwerking van het dak aan de voorkant en achterkant. We hadden de keus: boeiboorden of opmetselen. Want die isolatieplaten zijn nu te zien en de kantpannen niet lang genoeg om het te bedekken.

Uiteindelijk hebben we gekozen voor boeiboorden. Deze worden binnenkort geplaatst. Eerst monteren we met behulp van Bas de dakgoten en werken we de onderkant af met trespa. Het boeiboord aan de voorkant krijgt een mooie sierrand, zodat de uitstraling wat zachter en kerkelijker wordt.

Daarna kunnen we de pannen leggen op het voorportaal. De isolatie en panlatten liggen er al op. In wezen is het nu al waterdicht, maar voor de panlatten ligt er toch een zeil op.

Trouwens, ook dat voorportaal had een leuke uitdaging in zich, verstopt in de bak van de dakgoot. De dakbalken liepen door de muur heen en droegen de dakgoot. Deze heeft Robbin afgekort en weggewerkt door oude stenen weg te slijpen en opnieuw te metselen.

Ik ga zwemmen…

Het dak is waterdicht! De buien van de afgelopen weken hebben dat inmiddels getest en het dak heeft zich bewezen. Maar weet je nog hoe onze kerkzaal eruitzag? Juist, als een zandbak. En laten we nou onderaan een dijk wonen. En de grond om ons heen kurkdroog zijn. En nog niet alle dakgoten hebben bevestigd…. Je raad het al, je kunt zwemmen in onze kerkzaal. Het grondwater is omhoog gekomen en daardoor liggen er nu plassen in de kerkzaal en het voorportaal. Gelukkig moet er nog een berg zand in, maar ik vrees dat we eerst een deel moeten wegpompen voordat we daar verder kunnen met de vloer.

The end

Het dak is nog niet af, al is het eind in zicht. Ook deze laatste klussen zullen vast wel weer nieuwe uitdagingen met zich meebrengen. Maar ondanks dat het qua tijd niet verliep als gehoopt, hebben we nu wel echt een prachtig mooi dak liggen. En al die uren uitmeten, rekenen, uittekenen en opnieuw bevestigen hebben er wel voor gezorgd dat ons dak echt knetter strak ligt. Natuurlijk, als je goed kijkt zie je dat het het dak is van een oud pand. Maar wow, wat is het mooi! En wat krijgen we er veel complimenten voor.

Rijd gerust even langs als je in de buurt bent om te kijken hoe mooi ons dak is, hihi. Door de zomervakantie en de start van het nieuwe schooljaar, duurde het even voordat ik tijd had om te BLOGGEN. Volg ons daarom ook op Insta en Facebook. Daar komen regelmatig wat foto’s voorbij. In de volgende BLOG ga je lezen over de zonnepanelen, meterkast en de stand van zaken met het dak.

Tot gauw!

Liefs Anneke

1x in de maand op de hoogte blijven van onze laatste blogs? 
4 Reactie's
  • Jan
    Geplaatst op 11:38h, 28 september Beantwoorden

    Leuk verhaal 👍

  • Janneke van Eijl-de vries
    Geplaatst op 13:52h, 28 september Beantwoorden

    Wat een puzzel en wat een doorzettingsvermogen maar het resultaat mag er zijn. Succes verder

  • Sifra
    Geplaatst op 05:32h, 29 september Beantwoorden

    Wat een tegenvallers, maar jullie hebben hard gewerkt en wat wordt het mooi!

  • t Tinie
    Geplaatst op 19:25h, 29 september Beantwoorden

    Lieve familie, wat houden jullie de moed er in! Na zo’n megaklus zou ik gaan zuchten hoor!! En willen dat het klaar was! Heel veel succes met de rest van deze mega- klus!

Geef een reactie

Zie je door het algoritme van Facebook en Instagram de berichten van ons niet meer?

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief die we 1x per maand versturen met alle blogs samengevat. Zo weet je zeker dat je up-to-date blijft en geen onnodige tijd kwijt ben aan Social media.

 

Groetjes! Robbin, Anneke en Vieve